Informacje Profilaktyczne

Materiałem zakaźnym może być:

	krew
	płyny ustrojowe
	nasienie, wydzielina z pochwy
	mleko kobiece

oraz (jeśli zawierają krew):

	ślina
	pot
	łzy
	wymiociny
	mocz i kał

Zakażenie może nastąpić wskutek:

	naruszenia ciągłości tkanek (iniekcja, zakłucie)
	kontaktu materiału zakaźnego z uszkodzoną skórą (rana < 24 h, otarcie naskórka, wyprysk)
	kontaktu z nieuszkodzonymi błonami śluzowymi

Ryzyko zakażenia jest większe jeśli:

	widoczna jest krew na igle lub innym narzędziu
	igła była wkłuta bezpośrednio w żyłę lub tętnicę zakażonego pacjenta
	doszło do głębokiej iniekcji domięśniowej
	zakażona osoba jest w terminalnej fazie choroby (wyższe miano wirusa)

Profilaktyka przeciw zakażeniu HIV powinna być rozpoczęta jak najwcześniej po ekspozycji. Pierwszą dawkę leków
należy podać najpóźniej do 72 godzin od czasu ekspozycji.
Obecnie w ramach profilaktyki poekspozycyjnej zakażenia HIV stosuje się lek COMBIVIR – 1 tabletka co 12 godzin
przez okres 28 dni lub do czasu rozstrzygnięcia celowości kontynuowania profilaktyki.

COMBIVIR nie jest preparatem obojętnym dla zdrowia (silne skutki uboczne) stąd w interesie osoby podejrzanej
o zakażenie jest dołożenie wszelkich starań, aby potwierdzić i uzasadnić konieczność rozpoczęcia leczenia
profilaktycznego lub jego kontynuowania, gdyż w przypadku stosowania leku COMBIVIR, podobnie jak w przypadku
innych leków stosowanych w leczeniu zakażenia wirusem HIV, pacjenci przyjmujący lek mogą być narażeni
na ryzyko wystąpienia lipodystrofii (zmiany rozkładu tkanki tłuszczowej w organizmie), martwicy kości
(śmierć tkanki kostnej) lub zespołu reaktywacji immunologicznej (objawy zakażenia związane z powrotem funkcji
układu odpornościowego). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (w tym wirusowym zapaleniem wątroby
typu B lub C) mogą być narażeni na podwyższone ryzyko uszkodzenia wątroby. Podobnie jak w przypadku
wszystkich innych NRTI, preparat Combivir może także wywoływać kwasicę mleczanową
(narastanie poziomu kwasu mlekowego w organizmie).

Zaleca się doprowadzenie do przeprowadzenia badań krwi osoby, która była przedmiotem ekspozycji w celu
potwierdzenia lub wykluczenia nosicielstwa.

W związku ze skutkami ubocznymi profilaktyki poekspozycyjnej zaleca się stosowanie n/w

Europejskich wytycznych